قلعه رود خان واقع در 20 کیلومتری شهرستان فومن دراستان گیلان . یکی از کاخ های زمان سلجوقیان است و در زمینی به مساحت 2.6 هکتار در دهکده رودخان بنا شده است .

دیوار این قصر به طول 1500 متر و در محوطه آن 5 برج قرار دارد.

منطقه ای سر سبز و مشجر و بسیار زیبا

 عکس های زيبايی از اين قلعه را در ادامه مطلب ببينيد

آستارا شهري کوچک در ساحل غربي درياي خزر و در شمالي‌ترين نقطه استان گيلان و آخرين نقطه مرزي ايران و جمهوري آذربايجان است. آستارا از شرق به درياي خزر، از شمال به آستاراي جمهوري آذربايجان، از غرب به شهرستان اردبيل و از جنوب به منطقه تالش نشين گرگان محدود است. در منطقه آستارا علاوه بر زبان ترکي آذربايجاني زبان تالشي‌ نيز رايج است ولي در اثر مهاجرت‌هاي زياد از اهميت آن کاسته شده است.

دربارهٔ نام اين شهر گفته شده که در آغاز آهسته‌رو بوده زيرا کاروانان و مسافران زماني‌که به اين منطقه مردابي ساحلي مي‌رسيدند ناچار به حرکت آهسته‌تر مي‌شدند. همان نام اوسته رو يا هوسته رو تالشي به مرور تبديل به آستارا شده است.برخي اين نام را برگرفته از ريشه استردن يا ستردن به معناي گرفتن حق العبور يا باج دانسته اند که با توجه به دور افتاده بودن منطقه در ساليان گذشته منطقي بنظر مي رسد. از اماکن تاريخي شهرستان آستارا مي‌توان به بقعه شيخ تاج الدين محمود خيوي در لمبر محله آستارا، قلعه شيندان، قبرستان قديمي ونه بين که در بالاي دهکده توريستي حيران بر سر راه فرعي نمين واقع است، قبرستان قديمي دهکده گنج کشي از آباديهاي نزديک حيران، بقعه پير قطب الدين نزديک دهکده باغچه سرا، بقعه سيدابراهيم و سيدقاسم که گفته مي‌شود پسران امام موسي کاظم در دهکده کان رود اشاره کرد.

   برای ديدن عکس هايی از آستارا بر روی ادامه مطلب کليک کنيد

بندر انزلی

بندر انزلي يکي از شهرهاي زيباي گيلان است که از نظر قدمت سابقه چندان زيادي ندارد.
در سال 838 هجري شمسي انزلي به صورت دهکده اي کوچک به عنوان توقفگاه ماهيگيران و شکارچيان دريايي فعال بوده است.
آگوستوس هنري مونساسي که در قرن نوزدهم از اين بندر ديدن کرده ، مي نويسد: «بندر انزلي دهکده اي است با جمعيت حدود 200 يا 300 نفر که در کلبه هاي شني محصور با بيشه هاي پرتقال زندگي مي کنند و به فانوس هاي دريايي و پاروهاي کوچکشان مي بالند».
انزلي در محل پيوستن تالاب به درياي خزر و بر روي رسوب هاي دلتايي آن قرار گرفته و به همين علت شهر از 3 قسمت تشکيل شده ، بخش غربي يا انزلي ، بخش مياني يا شبه جزيره ميان پشته و بخش شرقي به نام غازيان.

                                 گيلان

     موقعيت جغرافيايي

 ماسوله

تاريخچه‌ شهرستان لاهيجان

بناي شهر لاهيجان به "لاهيج ابن سام ابن نوح " نسبت داده مي شود. اين شهر، در گذشته "دارالاماره" يا "دارالامان" و سپس "لاهيجان المبارك" خوانده مي شد.

لاهيجان در سال 705 ه . ق به دست اولجايتو فتح شد و امير تيمور به آن لشكر كشيد. پس از تيمور، سيد امير بيك و اعقاب وي – از سادات كياني – بر شهر لاهيجان حكومت كردند.  

پس از سقوط حكمرانان كياني، حاكمان صفوي در اين شهر حكومت كردند. از حوادث ناگوار و مهم در تاريخ لاهيجان، طاعون در سال 703 هـ . ق، آتش سوزي سال 850 هـ . ق، لاهيجان و اشغال آن توسط روس ها در سال 1725 ميلادي است. در سال 1230 هـ . ق لاهيجان دچار زلزله شد و در سال 1246، بار ديگر طاعون در آ ن كشتار كرد.

لاهيجان يكي از مراكز اصلي جنبش جنگلي ها بود. در حال حاضر لاهيجان يكي از شهرهاي زيباي استان با امكانات فراوان جهانگردي است.