IRANIAN TRAVEL

آژانس هاي مسافرتي كه در حوزه‌هاي مختلف خدمات مسافرتي كشور فعال بودند امسال سالي پر از نگراني را گذراندند. البته اين نگراني تنها براي آژانسداراني روي داد كه در حوزه تخصصي خود فعاليت داشند نه آژانسداراني كه بيشتر نقش واسطه را بازي كرده و بيشتر از ارايه خدمات مسافرتي به كار فروش خدمات مسافرتي آژانسداران ديگر مي‌پردازند. اين نگراني‌ها بيشتر در زمينه ورشكستگي آژانسداران و از دست دادن شغل تخصصي آنان روي گرفت.
در طول سالي كه گذشته كارشناسان و فعالان در هر سه گروه آژانسداران بندهاي الف، ب و پ در حوزه‌هاي خود به گفته خودشان با تبعيض‌ها، ناملايمتي‌ها و سختيهايي مواجه بودند كه هيچ كدام از آنها در روزهاي پاياني سال سرانجامي خوش و رو به پايان نيافت و ادامه اين مشكلات به سال88 كشيده شد.
با توجه به شرايط موجود مانند كمبود هتل در سراسر كشور، علي‌الخصوص هتلهاي ارزان قيمت، نبود خدماتي موافق ميل گردشگران جهان در ايران، كمرنگ بودن و غيرفعال بودن حضور آژانسداران در نمايشگاه‌هاي بزرگ گردشگري جهان، نبود بازاريابي‌هاي مناسب براي وراد كردن گردشگر به كشور از سوي آژانسداران و همكاري نكردن مطلوب متوليان دولتي گردشگري با آژانسداران براي تبليغات وسيع گردشگري ايران در دنيا از جمله مواردي است كه سبب غيرفعال بودن آژانسداران علي‌الخصوص آژانسداران بند ب در حوزه تخصصي تورگرداني شده است.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در جمعه چهاردهم فروردین 1388 ساعت 13:14 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

نوشته شده توسط امير در شنبه هشتم فروردین 1388 ساعت 21:55 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

فرا رسیدن نوروز باستانی ۱۳۸۸

 بهار طبیعت بر ایرانیان غیور مبارک !

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 ساعت 9:1 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

خوراک هاي نوروزي
در کتاب ها و سند هاي تاريخي و ادبي کهن، به ندرت از خوراکي هايي که ويژه جشن نوروز (يا جشن هاي ديگر) باشد سخن رفته است. نويسندگان و مورخان بحث از " خوردني " ها را، شايد، پـيش پا افتاده، نازيبا و يا بديهي مي دانستند. در کتاب هاي قرن چهارم به بعـد، شرح و وصف هاي دقيق، به شعر و نثر، دربارهً نوروز و مهرگان و جشن ها و آيـين هاي ديگر کم نيست، ولي از نوع و ويژگي خوراک هاي جشن ها، نه در دستگاه پادشاهان و اميران و نه در خانه هاي عامهً مردم، سخني نرفته است. 

در مقاله ها و پژوهش هايي که در اين هفتاد و پنج ساله اخير درباره نوروز نوشته شده، افزون بر خوردني هاي سفره هفت سين، گاه از غذاهاي ويژه شب پيش از نوروز، و شب اول سال، در خانواده هاي سنتي شهرها و منطقه هاي مختلف ياد شده است. خوراکي هايي که با ويژگي هاي اقليمي و نوع فراورده هاي هر منطقه هماهنگي داشت، و در عين حال بهترين و کمياب ترين غذاي منطقه بود؛ و همه قشرهاي اجتماعي - فقيران نيز - ميکوشند که در اين روزها، براي فراهم آوردن غذاي بهتر، گشاده دستي کنند و به گفتهً ابوريحان:"اين عيدها، يکي از اسبابي است که تنگي روزي فقيران را به زندگي فراخ مبدل مي سازد ". 

امروز در تهران و برخي شهرهاي مرکزي ايران، سبزي پلو ماهي خوردن در شب نوروز و رشته پلو در روز نوروز رسم است، و شايد بتوان گفت که غذاي خاص نوروز در اين منطقه است. " پلو " در شهرهاي مرکزي و کويري ايران ( مي توان گفت غير از گيلان و مازندران در همهً شهرهاي ايران ) تا چندي پـيش غذاي جشن ها، غذاي مهماني و نشانه رفاه و ثروتمندي بود. و اين " بهترين " غذا، خوراک خاص همهً مردم - فقير و غني - در شب نوروز بود. اگر نيک مردي در صد و پنج سال پـيش در استرک کاشان، ملکي را وقف مي کند که از درآمد آن " همه ساله برنج ابتياع نموده از آخر خمسه مسترقه به تمام اهالي استرک، وضيع و شريف، ذکور و اناث، صغير و کبـير، بالسويه برسانند "، بي گمان به اين نيت بوده، که در شب نوروز سفرهً هيچ کس بي " پلو " نباشد.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 ساعت 8:55 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

پنجه ( خمسه مسترقه )
بنابر سال نماي کهن ايران، هر يک از دوازده ماه سال سي روز است و پنج روز باقي ماندهً سال را پنجه، پنجک، خمسه مسترقه، پيتک( در زبان و تقويم مازندراني ) يا بهيزک ( در روز شمار زردشتيان ) گويند. ابوريحان دربارهً پنجه مي نويسد :

هر يک از ماه هاي فارسي سي روز است و از آن جا که سال حقيقي سيصد و شصت و پنج روز است، پارسيان پنج روز ديگر سال را " پنجي " و " اندرگاه " گويند. سپس اين نام تعريب شده و " اندرجاه " گفته شد و نيز اين پنج روز ديگر را روزهاي مسترقه نامند، زيرا که در شمار هيچ يک از ماه ها حساب نمي شود ....  

اين پنج روز را که همزمان با يکي از شش " گهنبار " است، جشن مي گرفـتـند. مراسم پنجه تا سال 1304، که تقويم رسمي شش ماه اول سال را سي و يک روز قرار داد، برگزار مي شد.  

برگزاري جشن خمسه در بين همهً قشرهاي اجتماعي رواج داشت. به طوري که در 1311 هجري قمري مردي نيک انديش در هزينه کردن درآمد موقوفهً خود، در استرک کاشان، سفارش مي کند که : " ... بقيه منافع وقف را هر ساله برنج ابتياع نموده از آخر خمسه مسترقه به تمام اهالي استرک وضيع و شريف ذکور و اناث، صغير و کبـير بالسويه برسانند ".   در گاهشماري تبري، که نوروز در مرداد ماه برگزار مي شد، مراسم پنجه، در دورهً صفويه، همزمان با جشن و روز آب پاشان بود :   ... و حضرت اعلي شاهي ظل اللهي، به دستور ولايت بهشت آساي مازندران کامياب دولت بودند، و چون فصل نشاط افزاي بهاري سپري گشته، هواي آن ديار رو به گرمي نهاد، ارادهً تماشاي جشن و سرور پنجه که معتاد مردم گيلان است از خاطر خطير سر زد.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 ساعت 8:51 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

در ادبـيـات فارسي جشن نوروز را، مانند بسياري ديگر از آيـيـن ها، رسم ها، فرهنگ ها و تمدن ها به نخستين پادشاهان نسبت مي دهند.  شاعران و نويسندگان قرن چهارم و پنجم هجري، چون فردوسي ،منوچهري، عنصري، بـيـروني، طبري، مسعـودي، مسکويه، گرديزي و بسياري ديگر که منبع تاريخي و اسطوره اي آنان بي گمان ادبـيـات پـيـش از اسلام بوده، نوروز و برگزاري جشن نوروز را از زمان پادشاهي جمشيد مي دانند، که تـنـها به چند نمونه و مورد اشاره مي شود : 

جهان انجمن شد بر تخت اوي               از آن بر شده فره بخت اوي

به جمشيد بر گوهر افشاندند               مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودين                 بر آسوده از رنج تن، دل ز کين

به نوروز نو شاه گيتي فروز                   بر آن تخت بنشست فيروزروز

بزرگان به شادي بياراستند                   مي و رود و رامشگران خواستند

 محمد بن جرير طبري نوروز را سر آغاز دادگري جمشيد دانسته :  

جمشيد ، علماء را فرمود که آن روز که من بـنـشـسـتم به مظالم، شما نزد مي باشيد تا هر چه در او داد و عدل باشد بنمايـيـد، تا من آن کنم.  و آن روز که به مظالم نشـسـت روز هرمز بود از ماه فروردين. پس آن روز رسم کردند.    

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 ساعت 8:46 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

نادرترین رویداد سال 1388 :

۸۸/۸/۸ سالروز میلاد امام هشتم ، امام رضا علیه السلام است.

نوشته شده توسط امير در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 ساعت 9:6 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

فرارسیدن سال نو باستانی ۱۳۸۷ 

و بهار طبیعت بر ایرانیان غیور تبریک و تهنیت باد

محافظ تصویر

شماره 1   شماره 2

نوشته شده توسط امير در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 11:18 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

گفتگو با دكتر محمود روح الاميني، مردم شناس/ فرزانه ابراهيم زاده

«آن روز، روز تازه اي بود جمشيد عيد گرفت؛ اگرچه پيش از آن هم نوروز بزرگ و معظم بود» ابوريحان بيروني - آثارالباقيه

نوروز يکي از بزرگترين جشن هاي ايرانيان است که از دير باز در ايران برگزار مي شد و آيين هايي خاص خود را داشت. در مورد خاستگاه نوروز نظرات فراواني وجود دارد گروهي آن را به روزگار جمشيد جم پادشاه کياني و گروهي به دوره هاي پيش از اين منسوب مي دانند. اين جشن از دير باز تاکنون مراسم و آيين هايي داشته که برخي از آنها مانند خانه تکاني، سفره هفت سين، چهارشنبه سوري و زيارت اهل قبور در پنج شنبه آخر سال هنوز هم در بين ايرانيان برگزار مي شود.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 11:3 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

پيدايش نوروز تا تداوم آن در طول تاريخ آنچه مشترك بوده، روح شادى و شادمانى است به صورتى كه در كتاب «مزديسنا»، نوروز به عنوان جشن بزرگ و با اهميت براى ايرانيان معرفى شده است. شادى در نزد ايرانيان از درجه والاى اهميت برخوردار است. آنگونه كه معتقدند خداوند در آفرينش پس از خلق آسمان و زمين، نشاط را نيز خلق كرد. اين رتبه بندى بيانگر اين واقعيت است كه خداوند شادى را از شرايط زيستى انسان و لازمه ادامه حيات دانسته است. پس نوروز كه روزهاى شادى طبيعت است، بايد با شادى و خنده آغاز شود تا خانواده در همه سال خنده بر لب و شاد باشد. اگر خانواده شاد نباشد، فـَروَرَهاى مهمان خانواده خانه را ترك مى گويند و بركت از خانه مى رود. از اين رو افرادى با شكل هاى خنده آور و سرودهاى خوش و اجراى حركات نمايشى و موزيكال شاد، خنده و شادى به خانه مى آوردند و با حركات و آوازهاى خود مردم خانه و كوچه و بازار را شادى مى بخشيدند.

او كه فردى نيك سيرت و سياه صورت است، حاجى فيروز خوانده مى شود.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 10:59 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

نوروز يا روزِ نو در همه تقويم‌ها، دوره‏ها و در ميان همه فرهنگ‌ ها، با اسامى گوناگون مطرح بوده و هست. گردش زمين به دور خورشيد و پديد آمدن روز و شب و فصول سال و نيز حرکت ماه بر گرد زمين، بشر را به محاسبه واداشته و به طور طبيعى، تقويم را پديد آورده است. آغاز هر سال، شروع جديدى است که خود به نوعى انسان را با احساسى تازه و تولدى نو به حرکت در مى ‏آورد. اين آغاز همراه با شادى و سرور بوده و در هر فرهنگى آيين هاى ويژه ‏اى براى نشان دادن خوشحالى و شادى مقرر شده است. در ميان ايرانيان، اين روزِ نو، روزى بود که شاه جديد ساسانى به تخت مى ‏نشست. خواهيم ديد که آخرين نوروز ايرانى که در آن آيين هاى ويژه‏اى را اجرا مى ‏کردند. روزى در اواخر خرداد ماه بود که يزدگرد سوم بر تخت نشست و از آن پس، اين نوروز، هر سال با توجه به عدم محاسبه کبيسه و اهمال آن، در هر چهار سال يک روز به عقب مى‏ افتاد. پس از آمدن اسلام، سنت نوروز، پابرجا ماند و اين بدان دليل بود که مردم ايران، به سرعت اسلام را نپذيرفتند و تا يکى دو سه قرن، بسيارى از آنان بر آيين کهن خود بودند؛ حتى پس از پذيرش اسلام، نتوانستند به آسانى آن آداب را ترک کنند.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 10:53 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت

پايان‌ انتظار نزديك‌ است. آخرين‌ لحظه‌ها را مشتاقانه‌ مي ‌گذرانيم. دلهامان‌ پرشور و گاه‌ درگير تشويشي‌ گنگ‌ است. همه‌ ذرات‌ وجود سرشار از انتظار است. سالي‌ مي‌ گذرد و سالي‌ نو پيش‌ روست. چشم‌ به‌ راه‌ ميهماني‌ عزيز و كهنساليم‌ تا از ره‌ برسد. لحظه‌ شورانگيز تحولي‌ تازه‌ و لحظه‌ تكرار آفرينش‌ است. طبيعت‌ و انسان‌ را حيات‌ و تولدي‌ ديگر است.

قلب ها پرشور مي ‌تپند. نفس ها در فضاي‌ بهاري، عطرآگين‌ مي ‌شوند؛ و چشم ها مشتاقانه‌ به‌ آب‌ و آيينه، شمع‌ و چراغ، خيره‌ مي‌ گردند. دست ها پراميد كتاب‌ آسماني‌ مي ‌گشايند و لب ها آرام‌ زمزمه‌ مي‌ كنند: .يا مقلب القلوب....

در شكوه‌ لحظه‌ فرا رسيدن‌ نوروز دم‌ غنيمت‌ شماريم. مقدم‌ اين‌ ميهمان‌ عزيز را مبارك‌ خوانيم‌ كه‌ تا چشم‌ بر هم‌ زنيم‌ خواهد رفت. از آيينه‌ دل‌ غبار يك ‌ساله‌ بزداييم، سفره‌اي‌ هر چند ساده‌ و كوچك‌ اما پر اميد بگسترانيم؛ سفره‌اي‌ به‌ سبزي‌ گندم هاي‌ تازه‌ رسته، به‌ سپيدي‌ روي‌ زحمتكشان‌ و پاكان، و به‌ سرخي‌ آتش‌ در هر زمان. به‌ مهر و بخشايش‌ به‌ يكديگر بنگريم‌ كه‌ امروز، روزي‌ نو، و نوروز است. در هر گذر گل‌ گذاريم‌ و آب‌ ريزيم، بر سر و روي‌ گلاب‌ بيفشانيم، شمع‌ و چراغ‌ بيفروزيم‌ و به‌ نورش‌ تيرگي‌ از دل‌ برهانيم. به‌ روشناي‌ آب‌ و آيينه‌ بنگريم، به‌ ارواح‌ پاك‌ نيكان‌ و عزيزان‌ درود فرستيم‌ و بر پرهيزكاران‌ سلام‌ كنيم. سر بر سجده‌ نهيم‌ و به‌ اميد سالي‌ پرخير و بركت، روزي‌دهنده‌ جهانيان‌ را نيايش‌ گوييم؛ و با سرور و شادماني‌ اين‌ سنت‌ خجسته‌ و رسم‌ نيك‌ فرهنگي‌ را پاس‌ داريم.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط امير در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 10:50 موضوع وِیژه نامه نوروز | لینک ثابت